SANSEVERI-BLOG

Druk, druk en nog eens druk!

2011-02-13T12:21:00.004+01:00

Velen van jullie zullen zich afvragen waarom de nieuwe blog zolang weg is gebleven. Het antwoord mag duidelijk zijn: de prins heeft het druk. Privé, met stichting C.C. 't Aogje en met zijn (carnavals)activiteiten buiten de C.C. Sinds de vorige blog zijn er toch weer behoorlijk wat feestjes gevierd mogen we wel zeggen. Laten we beginnen bij de Nacht van Ut Kielegat. Voor de tweede maal werd dit knalfeest georganiseerd in het Amrath-Hotel in Breda. Thema: Gute nacht freunde... Ik heb denk ik nog nooit zoveel dirndl jurkjes bij elkaar gezien. Het was reuzegezellig en het is ook nog redelijk laat geworden. Hoorde iemand vertellen dat hij, te voet op weg naar huis, ergens op de Heerbaan bij wildvreemde mensen nog eieren met spek op heeft. "Gaan jullie maar naar bed hoor lui, ik zet de rommel wel in de vaatwasser en trek de deur wel achter me dicht!"

Na een geweldige filmavond met Willem Otting (Om half vier deed ik het licht uit!), was het tijd voor het volgende officiële optreden: de perspresentatie van de Aogse jubileum-box. Een multimedia box ter ere van het 55 jarig jubileum van de C.C., met daar in een boek, een dvd met oude film en videoopnamen en een foto dvd met 600 foto's ondersteund door echte Aogse carnavalsliedjes. Niets dan lof voor de mensen die deze box hebben gemaakt, het is een echt collectors item geworden wat bij geen enkele Princenhagenaar in zijn kast mag ontbreken.

Na de perspresentatie volgde een intern feestje in Princeville waar de hele club aanwezig was. En vorige week zondag uiteindelijk was er een receptie ter ere van 55 jaar C.C. 't Aogje waar tal van genodigden op af kwamen. Zelden heb ik zoveel handen geschud, wangen gezoend en, namens de C.C., cadeau's in ontvangst mogen nemen. Ik was trouwens niet de enige, ook voorzitter Nico Stokman, die na 17 jaar deze belangrijke post gaat verlaten, kreeg de nodige felicitaties te verstouwen. Ook op dit typisch Aogse feestje was de sfeer onder de vele gasten weer als vanouds: agge in 't Aogje bent is het altijd weer gezellig!

Volgende week staan de Aogse Avonden op het programma en tevens zal een bezoek worden gebracht aan de beeldentuin van de paters in Meersel-Dreef. Hier zullen we weer worsten gaan offeren aan de heilige Klara (jawel met een K) om geregeld te krijgen dat het met carnaval een beetje weer is. Vorig jaar was het tussen de vele sneeuwbuien door inderdaad af en toe droog!

Foto's: Armin Floren en Bas Maalcke voor Stichting C.C. 't Aogje.

De stunt van 't Sjefke en het Prinsengeburenbal...

2011-01-11T19:34:00.001+01:00

Afgelopen zaterdag 8 januari stonden twee onderdelen op het drukke CC programma. Als eerste mocht uw prins opdraven voor de stunt van 't Sjefke en daarna ging het naar het Ginneken, wat dit jaar belast was met de organisatie van het Prinsengeburenbal. Om half één stond de limousine van mijn Chef Protocol John voor de deur en gingen wij, na eerst de Joffers op te hebben gehaald, naar de bowling op het Chasséveld. Daar was het verzamelen voor de stunt. De stunt wordt jaarlijks georganiseerd door Willem Otting a.k.a. 't Sjefke, om de inschrijving van de Kielegatse optocht wat op te leuken. Deze keer voor de 22ste keer al weer en dus een carnavalsjubileum. De drie prinsen en mijnheer Baron werden in een middeleeuws ridderpak gehesen, hetgeen al tot de nodige hilariteit leidde bij de gevolgen. Toen collega Adrianos uit Giegeldonk het vizier van zijn loodzware helm dicht wilde klappen kostte hem dat bijna zijn bril. Mijn vizier ging steeds vanzelf dicht en dat is vooral tijdens een gesprek bijzonder lastig. De Joffers moesten dan ook zowat gereanimeerd worden vanwege de slappe lachbuien die zij spontaan kregen. Enfin, na een uitgebreide fotosessie werden we in grote verhuiswagens geladen en ging het naar café Parkzicht. Daar aangekomen bleek dat de pers vanwege de 22ste stunt massaal was uitgerukt. Alle vier de hoogheden werden uitgenodigd deel te nemen aan oude ridderspelen, zoals daar waren: ringsteken, appel klieven, kadaver prikken en houtenbordenomverwerpertje. De prijs was de hand van een mooie jonkvrouwe. Helaas wonnen wij geen van vieren, maar ging de ridder-instructeur er met het meiske vandoor. Tijdens de spelen werden we uitgebreid gefotografeerd en verscheen er een afschuwelijke foto in De Stem. U voelt hem al: ondergetekende stond met zijn vier onderkinnetjes prominent in de krant. (In het echt heb ik slechts twee onderkinnen, maar door het opstaande boordje, het strakke ridderkostuum... enz. enz.)

Na een paar pinten in Parkzicht gingen we met de prinselijke bus van het Kielegat naar het Ginneken om het Prinsengeburenbal luister bij te zetten. Allereerst was er een programma voor het klein gevolg: prins, Joffers en één secondant. Elke hoogheid mocht daar 3 minuten en 33 seconden zijn collega's toespreken over een bepaald thema rond het onderwerp 'circus'. Ondergetekende had als thema 'slangenmeisje'. Wij hadden besloten dat de hofdames van mijnheer Baron slangen uit een zak mochten fluiten met een Vuvuzela. Beide dames deden het niet slecht en achtereenvolgens kwam er een stofzuigerslang, een tuinslang, een afzuigkapslang te voorschijn. De 'echte' slang liet echter op zich wachten, die blies mijnheer Baron zelf naar boven. Echter niet nadat hem was uitgelegd dat het mondstuk toch echt in je mond moet en je zo'n fluit niet verkeerd om moet houden.

's Avonds, na een stevige maaltijd, kwamen alle gezelschappen uit de regio samen bij Grand Café Oncle Jean waar een spetterend feest werd weggezet wat tot de kleine uurtjes duurde. Het hoeft geen betoog dat 't Aogje zich niet onbetuigd heeft gelaten en een behoorlijke duit in het feestelijke zakje heeft gedaan.

Aanstaande zaterdag, de 15e, staan de inschrijving van de Aogse optocht op het programma en 's avonds gaan we met zijn allen naar de Nacht van Ut Kielegat. Uiteraard zal ik er volgende week weer een verslag van schrijven.

Foto's: Charlotte Akkermans voor het Fotoburo en Gory Smits voor de BCV.

Gelukkig nieuwjaar...

2011-01-04T11:18:00.001+01:00

2011 is al weer vier dagen oud. Afgelopen zondag zijn we met de hele Aogse bups de bus in gesprongen om links en rechts handjes en zoentjes uit te delen, vergezeld van de beste wensen. Raar dat we dat alleen rond oud en nieuw doen. Eigenlijk zouden we elkaar toch gewoon het hele jaar door het beste moeten wensen en vooral gunnen. Het feestje van 2 januari begon in Theater Avenue in de Waterstraat in het Kielegat. Daar vond de nieuwjaarsreceptie van de BCV/BFC plaats. Wie nu eens alle carnavals hotemetoten bij elkaar wil zien moet daar gewoon naar toe. Bestuurders, bouwers, muzikanten, prinsen, narren en hofdames, alles loopt daar in het wild rond. Wat de hoogheden betreft kunnen we dit jaar twee nieuwkomers verwelkomen. In Ut Kielegat gaat Prins Lucius de scepter zwaaien en voor 't Ginneken is Baron Koenraad vanuit Frankrijk over komen waaien. Ik heb de heren al uitgebreid leren kennen en durf hier hardop te beweren dat het carnaval 2011 veilig is gesteld! In Giegeldonk zit mijn collega Adrianos weer op de troon en 't Aogje heeft besloten dat ik in dit jubileumjaar weer voor mag gaan in de leut. In Avenue bleek eens te meer dat alle clubs er weer bijzonder veel zin in hebben. Verder gaan de vier grote carnavalsrijken binnen Breda een unieke samenwerking aan in de vorm van een scholenproject. Er gaat op de bredase basisscholen onderwezen worden hoe het ook alweer zit met al die gebruiken en vooral waarom.

Na de receptie in Avenue keerden we terug naar 't Aogje om de nieuwjaarsreceptie in de Koe te bezoeken. Uiteraard hebben we daar met de Princenhagenaars 't Aogs volkslied gezongen. Dé evergreen die ooit door mijn illustere voorganger Cees Hoosemans werd geschreven op de melodie van de Purperen Heide. Vanaf de eerste keer dat ik hem heb gehoord is die melodie voor mij altijd gekoppeld aan het Princenhaags volkslied. En ik heb hem al in veel varianten en talen gehoord, gelooft u mij.

Na de Koe ging het weer als de vliegende brandweer naar Giegeldonk waar wij veel te vroeg aankwamen in LOT 66 of te wel de kartbaan. Inderdaad, niet elke prins is gezegend met een feesttempel als de Koe. In Giegeldonk werd Niek Nuitermans onderscheiden vanwege zijn facilitaire kwaliteiten. Dergelijke mensen zijn immers onmisbaar voor het carnaval.

In mijn overvolle agenda zie ik dat wij aanstaande zaterdag om 13.00 uur in de bowling moeten zijn voor de stunt van 't Sjefke. Elk jaar tijdens de inschrijving van de Kielegatse optocht zorgt Willem Otting (Sjefke) voor een ludieke actie met de 4 hoogheden. Daarna gaan we naar het Ginneken om deel te nemen aan het prinsgeburenbal. Hiervoor zijn alle prinsen uit de Baronie met hun gevolgen uitgenodigd. Dit wordt waarschijnlijk een latertje...

Foto's: Gory Smits voor de B.C.V. en Armin Floren Princenhage.

En ja hoor, daar was ie weer....

2010-11-22T21:33:00.000+01:00

Het heeft door drukke andere bezigheden even geduurd voor ik een berichtje kon schrijven naar aanleiding van mijn tweede 'ambtstermijn'. Maar beter laat dan nooit zullen we maar zeggen. Stiekem wist eigenlijk iedereen wel dat ik op 13 november wederom als prins Sanseverius de trappen van het bordes zou beklimmen. Heb daar ook geen seconde over na hoeven denken. Het vorige seizoen was zo geweldig dat ik geen moment heb getwijfeld. Maar.... wat gaan we dit seizoen doen prinske? Allereerst vieren dat stiching CC 't Aogje 55 jaar bestaat natuurlijk. Binnen de stichting zijn diverse plannen gemaakt om er een geweldig jubileumjaar van te maken. Ik mag daar nog niet al te veel van verklappen maar u zult het zeker gaan merken dit seizoen. Verder wil ik uiteraard het feestje nog beter met jullie gaan vieren dan vorig jaar en ik weet zeker dat dat gaat lukken want we zitten niet voor niets in 't Aogje natuurlijk.

Foto: Bas Maalcke voor CC 't Aogje.

Tot slot...

2010-03-05T21:10:00.004+01:00

Terwijl het feestje in de tent van de Koe nog even door gaat op dinsdag, begint Peer Bromtol te seinen, 'het wordt langzaam aan tijd...' Ik ga voor de laatste keer met met de joffers mee om mezelf 'aan te laten takelen'. Voor de laatste keer die rare riemen van m'n cape onder mijn armen door laten snoeren. Voor de laatste keer mijn steek op, met de daarbij onvermijdelijke vraag: "Staat ie recht?" De laatste keer... We verzamelen in de hal van de Koe, voor de tocht naar de Markt. Daar zal de ceremonie van de Leste Druppel volgen. Er komt voor het eerst deze carnaval een krop in m'n keel. Ik probeer te verbergen dat ik het helemaal niet leuk vind, maar het lukt niet. Trouwens, een blik om me heen leert dat er zo links en rechts meer traantjes vloeien. Over leste druppels gesproken. Raar hoor en het is ook niet uit te leggen. We wandelen met z'n allen naar de Markt. De Bielopers en enkele Bluffers geven hun laatste noten ten beste en er volgt toch nog een feestje, compleet met polonaise, voor het raadhuis. Ik haal de Leste Druppel neer en realiseer me dat ie er voor mijn gevoel eigenlijk pas net hing... 5 dagen zijn om gevlogen. We gaan de druppel opbergen bij Nil en keren dan, echt voor het laatst, terug naar de Markt. Ik heb nog twee persoonlijke onderscheidingen en die zijn voor de joffers. Mijn meiden! Ze hebben het zo goed gedaan en zijn echt geen moment van m'n zijde geweken. (Ook al probeerde ik ze af en toe nog zo hard af te schudden!) Er worden nog mensen bedankt waarbij ik ongetwijfeld mensen ben vergeten. Sorry, vergeef het me maar. Dan wordt het nieuwe motto bekend gemaakt: 'Al 55 jaar meej gemak uit oew dak'. Het jubileum van de CC zal groots gevierd gaan worden dat weet ik zeker. Nu echter wordt voor de laatste keer het volkslied gezongen. En ja, dan is het zover... Scepter en steek worden door Nico Stokman ingenomen. De cape wordt los gemaakt. Plots een rookwolk... nog één keer zwaaien en that's it. Einde prins Sanseverius... Binnen in het raadhuis staan we met z'n allen een potje te grienen. Vermoeidheid, spanningen, opluchting, alles komt er uit en het voelt goed. Het was een mooie carnaval. Een carnaval zoals die alleen bij ons in 't Aogje gevierd kan worden. Ik wil 't Aogje en zijn inwoners daarvoor bedanken...!

Foto: Armin Floren http://www.taogje.punt.nl/

Carnaval: dinsdag...

2010-02-28T20:51:00.003+01:00

Als een sneltrein raast zo'n carnaval voorbij. Sta je eerst nog op het Bouwersbal de zaak officiëel te openen, nu is het al weer dinsdag. De laatste dag als prins Sanseverius. Het afscheid zit er onvermijdelijk aan te komen. Maar niet getreurd, ook voor vandaag was er weer een leuk programma samengesteld. De middag begon voor ons om kwart voor twee in het Lucia. Hier wonen mensen die niet persé oud hoeven te zijn maar bijvoorbeeld ook Alzheimerpatiënten. Hier geen stuiterende prins met dansende Joffers, nee hier gaat het allemaal wat bedaarder. Een aantal mensen kreeg een onderscheiding en het Mottobeeldje werd ook hier keurig afgeleverd. Tijdens de wandeling terug naar de Koe klets je nog wat na, en dan blijkt dat zulke bezoeken op iedereen van de uittredende ploeg een behoorlijke indruk maken.

In de Koe zat de Rabo-zaal al bomvol kinderen. Dat spul zat te wachten op de jaarlijkse artiest en deze keer was door de organisatie gekozen voor de Grote Twinkelshow. Eerst werden er wat jarigen, onder wie Renate Wijnings, gefeliciteerd, daarna werd er nog maar eens een spekpolonaise gehouden. Eindelijk was het dan zover, de prins werd met zijn complete gevolg de zaal uitgebonjourd voor de hoofdact. Tja, je hebt altijd baas boven baas natuurlijk.

Het kwam mij eigenlijk wel goed uit, want het volgende bezoek kwam er al weer aan: Huize Haga. We mochten optreden voor een volle recreatiezaal. Onvoorstelbaar hoeveel plezier de mensen aan zo´n bezoek beleven. Uiteraard ook hier de nodige onderscheidingen waarvan me er eentje speciaal is bijgebleven. Een nog kwiek uitziende man kreeg voor zijn karweitjes in de tuin de huisorde. Op mijn vraag naar zijn leeftijd antwoordde die mijnheer haast nonchalant: " Mwoahhh, negentig...", alsof dat helemaal niks voorstelt. Natuurlijk nog even een praatje gemaakt met `d´n IJzeren´, de vorige Aogse veldwachter, en diens zoon `Witte´ Piet Dekkers. Jammer genoeg komt er ook aan zulke bezoeken een einde, maar ja Heuvelzicht roept!

Op dinsdagmiddag wordt door Hans en Nel in hun café Heuvelzicht een kindermiddag georganiseerd. Twee joekels van springkussens met joelende kinderen deden mij vermoeden dat het feest al in volle gang was. Zo druk als het buiten was, was het binnen zeker. Volle bak. Uiteraard weer muziek verzorgd door de ´huisdeejays´, kortom feest voor groot en klein. Een mooie en voor mij nieuwe traditie was het uitreiken van snoepzakken en de Heuvelzichtmedailles. Na een half uurtje gingen we met het hele circus weer terug richting Koe om daar op de ouderencrèche nog een showtje weg te geven.

Het feest op de dinsdagmiddag is eigenlijk een beetje het verlengstuk van het Dorpsbal. Bonnen worden opgemaakt en er wordt lekker nagekaart over de avond daarvoor: "Vooruit, nog één pilske, kan jou het schelen." Maar ja, dan komt de CC binnen en dan wordt er niet meer nagekaart maar gewoon opnieuw een feest gebouwd. Alle remmen gaan nog een keer los, het dak moet en zal er nog af deze carnaval! Na het affluiten in de Vlaamse schuur lijkt de rust te zijn weergekeerd. De kindershow is afgelopen en veel ouders gaan naar huis. Ja, en als u nu denkt dat dit het einde is dan heeft u buiten de muzikanten van de Bielopers en Aogse Bluf gerekend. In de tent ontstaat spontaan het zoveelste feestje. Geweldig! Niemand wil echt stoppen, we hebben zo´n leuke tijd met elkaar gehad. Toch zal het moeten. Het laatste onderdeel: de Leste druppel. Hierover meer in de volgende en laatste blog...

Foto´s: Bas Maalcke voor CC ´t Aogje

Carnaval: maandag...

2010-02-27T12:11:00.002+01:00

De maandag is een rustpuntje in het leven van een prins. Je hoeft dan in principe pas rond 20.00 uur present te zijn. Dat heb je wel nodig na de hectische zaterdag en zondag. Op maandag rijdt een ploeg van de CC in de grote Kielegatse optocht mee op de prinsenwagen. De prins kan hier echter niet in vol ornaat op omdat het hier Kielegats grondgebied betreft en er verwarring zou kunnen ontstaan wie nu de bredase prins is. Daarom besloot ik om, net als andere jaren, in mijn Aogse Bluf kloffie naar de Kloostertaveerne te gaan om daar onder het genot van een biertje de Aogse optochtdeelnemers te gaan aanschouwen. Prachtig als je ziet hoe de Princenhaagse creaties hoge ogen gooien. Op zeker moment zag ik daar 'mijn eigen' prinsenwagen aankomen en besloot een stapje naar voren te doen. Wist u dat 't Aogje ongeveer 1000 kilo confetti aan boord heeft? Ik weet het nu wel! Tot in mijn onderbroek vond ik de snippers terug. Bedankt hoor jongens!

Om 8 uur zoals gezegd verzamelen in de Koe. We begonnen weer als vanouds op het Limonadebal waar ik met 'de jong' voor de laatste keer de polonaise mocht doen. "Dag meneer, kent u het dansje van het Vliegerlied nu al?" Helaas. Ik heb het nooit helemaal onder de knie gekregen. Na het Limonadebal werd de Vlieren met een bezoek vereerd. Daar was een rustig carnavalsfeest aan de gang maar het was er toch gezellig. Een oorkonde voor de oudste NAC-fan en een paar leuke groepsfoto's met de aanwezige kids. Vervolgens nog even schuin naar de overkant voor een bezoek aan Heuvelzicht alwaar ik kans zag om mijn 'baas' van Veolia in de adelstand te verheffen. "Slijmbal!", hoor ik u zeggen, maar de eigenlijke reden was dat hij zo leuk verkleed was.

"Prrriiiieeeetttt", het fluitje van Peer Bromtol laat niets aan duidelijkheid te wensen over. Op naar Giegeldonk voor een bezoek aan prins Adrianos in sportcafé de Ganzerik. Aldaar mocht mijn collega nadat ik een paar ogen 'uit de doeken' had gedaan zijn eigen kadootjes uit de hoge hoed toveren. En verdomd het lukte nog ook. Dat carnaval ook bij de Giegeldonkers leeft was te merken want het café was bomvol en de sfeer goed.

Helaas voor de Giegeldonkers moesten we ook hier na 20 minuutjes weer weg om naar ons eigen Dorpsbal in de Koe te gaan. Verschillende oudprinsen hadden me verteld dat de ontvangst op dit feest geweldig was. Nu ken ik het Dorpsbal natuurlijk goed vanwege mijn muzikale achtergrond, maar als je er als prins wordt binnengehaald weet je niet wat je overkomt. De mensen vormden een erehaag van achter uit de grote zaal tot aan het podium toe. De burgemeester is er met zijn echtgenote, alle Aogse verenigingen, diverse bevriende kapellen, vrienden en kennissen. Dat is wat je noemt thuiskomen.

Na eerst de verichtingen van de optochtdeelnemers te hebben geprezen werd er door de uittredende ploeg een show weggezet die klonk als een klok. Het was zo heftig dat het me een schone blouse kostte. Na een kleine pauze werd hetzelfde trucje in de Vlaamse schuur nog eens over gedaan maar dan in de overtreffende trap. Wat een geweldig feest! Tegen sluitingstijd werd ik ook nog eens door mijn muziekmaten het podium opgesleurd om de Sanseveria te zingen. Kortom het Dorpsbal is, ook als je prins bent, één van de hoogtepunten van het Aogs carnaval al kost het je wel drie schone overhemden.

Foto's: Bas Maalcke voor CC ´t Aogje en Gory Smits voor de BCV

Carnaval: zondag...

2010-02-23T18:49:00.001+01:00

Zondag. De dag van de grote Aogse optocht. Het eerste wat mijn lodderig oog ziet als ik de gordijnen open doe is een stevige sneeuwbui. "Verdorie!", hebben we daar nu 11 rookworsten voor geofferd aan de heilige Klara? "Laat het alstublieft droog worden, al die optochtdeelnemers..." Eerst maar eens snel onder de douche en vervolgens aantakelen voor het ontbijt en de pompdrooglegging in het Ginneken.

Op weg naar het ontbijt wordt er in de auto koortsachtig gebeld i.v.m. het weer en de leutstoet en of het allemaal wel doorgang zal kunnen vinden. Rustig blijven, er komt vast een oplossing. Op de Ginnekenmarkt is onze ontbijttafel gesitueerd op een podium(vracht)wagen. Wij worden door mijnheer baron en zijn gevolg ruim voorzien van koffie, thee, Schrobbelèr, scrambled eggs en broodjes. Mijn collega's uit het Kielegat en Giegeldonk komen ook en na 5 minuutjes komt ook de burgemeester met zijn echtgenote een vorkje mee prikken. Ondanks de ietwat frisse buitentemperaturen werd het best gezellig. Na het ontbijtje volgde het officiële gedeelte: de drooglegging van de pomp. Vanaf dat moment drinkt het Ginneken geen water meer maar bier. Samen met de andere hoogheden werd een ketting met een enorm hangslot rond de pomp gelegd. Knappe jongen die daar nog een druppel water uit weet te persen.

Na het ontbijt reisden we af naar Princenhage waar inmiddels alles in gereedheid werd gebracht voor de optocht. De lancering zou plaats vinden met een platte kar waar twee Belgische knollen voor stonden. Het spul stond al opgesteld op de parkeerplaats van Albert Heijn en we besloten vlug even een kijkje te gaan nemen. Allemachtig wat zijn die beesten groot van dichtbij! De kou joeg mij terug de auto in en terwijl Peter van G. nog even stond te babbelen met de koetsiers sloeg het noodlot toe. Een van de paarden had wellicht wat zwaar getafeld en besloot sanitair te gaan ontspannen, helaas had het dier van de zenuwen diarree en spetterde dientengevolge de keurige zwarte pantalon van mijn chef protocol helemaal onder. Veilig in de auto gezeten lagen de joffers en ondergetekende in een deuk terwijl die arme Peter al vloekend met doekjes aan de gang kon.

Na een ceremoniële ontvangst op het raadhuis mochten we plaats nemen op de prinsenwagen om zo de optocht mee te rijden. Leuk uitzicht hoor als je zo hoog staat, u heeft er geen idee van hoeveel mensen hun bed niet opgedekt hadden. Na de optocht vond op de markt het defilé plaats waar ik eindelijk de kans kreeg om alle creaties van dichtbij te bekijken. Het resultaat van vaak maandenlang brainstormen en knutselen mocht er zijn. De optocht van 2010 was er eentje voor in de boeken. Het kon haast niet anders of er zouden veel deelnemers in de prijzen gaan vallen. Dat was voor mij en de meiden het volgende onderdeel, de prijsuitreiking. Ruim 2 en een half uur hebben we prijzen uitgereikt, praatjes gemaakt, en geposeerd voor de foto's. Leuk om te doen en je leert een heleboel mensen kennen. Wat mij direct opviel was de saamhorigheid tussen de deelnemers, hoewel er sprake is van gezonde competitie gunnen ze elkaar van harte een mooie prijs.

De zondagavond begon hetzelfde als zaterdag. Een bezoek aan het limonadebal. Daarna gauw naar de Vlaamse schuur waar we collega Adrianos uit Giegeldonk mochten verwelkomen. Terwijl de Bimdeblaozers het feestje daar verder bouwden zat uw prins alweer lang en breed in de bus voor een bezoek aan Heuvelzicht. Daar heb ik een jeugdvriendinneke in de adelstand verheven en, pikant detail, dat ging gepaard met een paar dikke zoenen. Zoenen die ik haar als manneke van 12 niet durfde te geven.

Tijd om op te krassen! Onze jeugdige ´schuurders´ op het Discobal stonden al met smart te wachten. Weer werd de succesformule van de avond ervoor toegepast: Bielopers even pauze, discjockeys aan de bak!
Nog even heerlijk gedanst met z´n allen en hupsakee weer in de bus voor het eindpunt, De Koe. Hier kwam prins Dionysos uit het Kielegat nog even gezellig langswaaien met zijn gevolg. Daarna was het de beurt aan de CC. Jongens wat een feest hebben we gebouwd! Het was zo gezellig dat we ons vertwijfeld afvroegen of het de andere dag op het Dorpsbal nog wel net zo tof zou kunnen worden.

Foto's: Bas Maalcke voor CC 't Aogje

Carnaval: zaterdag deel 2...

2010-02-21T19:17:00.003+01:00

Het familiebal op zaterdag is een gezellige aangelegenheid waar tout Princenhage met de kinders op af komt. Handig om verwaterde contacten weer wat aan te halen: "Goh, wa zijn jouw brakke toch grôôt geworre!" Een erg leuk onderdeel van dit feest is de traditionele spekpolonaise, waarbij de kinderen een grote spek in de klamme handjes gedrukt krijgen. Ook het fotootje met de prins voor de allerkleinsten is een vast onderdeel van dit bal, de gemiddelde leeftijd van de gelukkigen ligt nu op ongeveer 3 weken.

Helaas moet je als prins rond half 5 de feestelijkheden verlaten voor een andere activiteit: 'Het gelag der vorsten'. Hier wordt, middels een carnavaleske driekamp, bepaald wie de voorzittershamer van het 'Gelag' het komende jaar mag dragen. Er moest deze keer een varken gemaakt worden van klei en dat viel nog niet mee. De baron boetseerde iets wat het midden hield tussen het monster van Loch Ness en het kunstwerk op de Vlaszak. Mijn Kielegatse confrère Dionysos maakte een voorwerp met een graad van abstractie waar zelfs een keurslager met de beste wil van de wereld geen varken meer in zou kunnen ontdekken. Ik deed het eerlijk gezegd niet zo slecht maar heb een beetje gesjoemeld en zo ging het voorzitterschap dus toch naar het Kielegat.

Na het eten, frietje stoofvlees bij mijn moedertje thuis, bezochten we het Limonadebal en het Discobal. En hier was ik toch wel wat nerveus voor: "Zitten die kids wel op ons te wachten jongens?" Het antwoord is: ja. Op het Limonadebal dien je op weg naar het podium te 'Haaj-Faajven' * met de hopsende jeugd en als je daar de tijd voor neemt kun je echt niet meer stuk bij dat grut. "Echt mevrouw, ze zijn zo lief." Na de polonaise en wat onderscheidingen gingen we naar de Posthoorn voor het Discobal. Van tevoren hadden ze me gewaarschuwd dat het misschien wat tegen kon vallen. Eigenwijs als ik ben heb ik alle waarschuwingen naast me neer gelegd en ben ik 'blanco' naar binnen gestapt. Vrijwel meteen had ik in de smiezen dat die kids niet op hoempamuziek zaten te wachten en daarom gaf ik de Bielopers vrijaf en liet de DJ's hun werk doen. Dat werd gewaardeerd en wij kregen als dank een demonstratie van het bij de jeugd zo populaire 'schuren'. In een rij zo dicht mogelijk tegen elkaar aan staan en vervolgens lambada-achtige bewegingen maken. Ook de Bielopers en de ministers kregen een spoedcursus. En dat zou hen later op de avond nog goed van pas komen.

Het volgende onderdeel van onze toernee was een bezoek aan de Sam-Sam soos. Een feest voor verstandelijk en lichamelijk gehandicapten. Ook hier werd, mede door het enthousiasme van de aanwezigen, de tent weer helemaal op zijn kop gezet. Uiteraard kreeg ik als prins de nodige onderscheidingen om gehangen en mocht ik er ook drie uitreiken. In de bus had ik de genomineerden uit het hoofd geleerd en vanaf dat moment was ik meteen van die rare kladbriefjes af.

Vanuit de Blaker als een haas naar zaal Vianden in het Ginneken voor een bezoek aan de baron. Ondanks de rust in de zaal werd het toch ook hier een groot feest. De baron gaf mij een persoonlijke onderscheiding als dank voor de fijne samenwerking en kreeg uiteraard uit 't Aogje ook een kado. Een stoel. De baron heeft in de regel namelijk de gewoonte om vanuit een luie stoel, liefst met een knots van een sigaar, het feest gade te slaan. 't Aogje had hiervoor speciaal een stoel gemaakt die van alle gemakken was voorzien. Een parasol, een houder voor de asbak enz. enz. Echter net voordat de stoel het podium op werd gehesen, was een minister, die het ding nog even uit wilde proberen, er finaal doorheen gezakt. Lijkbleek siste deze nijvere ambtenaar mij toe: "Zorg alsjeblieft dat ie d'r niet op gaat zitten!!"

Het laatste onderdeel van de drukke zaterdag was het 'Ge kekt oew oge uit bal' in onze eigen Koe. Gek, maar daar binnen komen voelt steeds weer als een warme deken. Je ervaart dat echt als 'thuiskomen'. Alle bekende gezichten zijn er en je weet eigenlijk op voorhand al dat het een geweldig feest gaat worden. De Bielopers gaan nog een keer helemaal los, de ministers brengen het bij de jeugd geleerde 'schuren' nog eens in de praktijk en uiteraard is het feestje niet voorbij voordat de Sanseveria nog een keer gezongen is. Het is ook gevaarlijk, want je zou het liefst tot het einde blijven. Dat gaat jammer genoeg niet want de zondag zit er al weer aan te komen. En ook daar heb je alle energie voor nodig.

* Haaj-Faajven = begroeten middels de High-Five

Foto's: Bas Maalcke voor CC 't Aogje

Carnaval: zaterdag deel 1...

2010-02-20T19:26:00.003+01:00

Wie gaat er nu op carnavalszaterdag om 8 uur zijn bed uit hoor ik u denken. Uhhh nou, ik dus... de prins. En ik niet alleen maar eigenlijk de hele uittredende ploeg met mij. Reden: we moesten een uurtje later weer in de Posthoorn staan om van daaruit richting de wijkagenten te gaan. Was er iets mis dan? Nou nee, maar wij vinden dat de politie, die een oogje in het zeil houdt tijdens de Aogse festiviteiten, best wel eens bedankt mag worden. Bovendien weet onze wijkagent Ton van der Velden steeds op ludieke wijze in te haken op het aogse carnaval. Bij dit bezoek keken wij onze ogen uit, Ton had namelijk een dubbelganger opgetrommeld die ons ontving. Iedereen zag dat er iets niet klopte maar we wisten niet precies wat. Na het gebruikelijke praatje en het verzoek van onze kant of de politie ons ook dit jaar weer van dienst wilde zijn, moesten wij met gezwinde spoed naar het volgende adres.

Dat was het kartcentrum in Giegeldonk voor een ontmoeting met de naamgenoot van de wijkagent, burgemeester Peter van der Velden. Helaas helaas, we waren te laat en daardoor kon ik jammer genoeg niet deelnemen aan de carnavaleske Solextocht. Nu was het op dat moment min 4 dus helemaal rouwig was ik er niet om. Overigens best een koddig gezicht, al die grote kerels op zo'n klein bromfietsje. De burgervader is trouwens een oplettend mens want toen hij mij even later ontdekte tussen de andere hoogheden zei hij: "Ge waart te laat hé?!" Na een aantal plichtplegingen op winkelcentrum Heksenwiel volgde een barre voettocht naar de Texashoeve en zo raakte ik gelukkig toch nog verkleumd.

12.00 Uur: verplaatsing, zo vertelt mijn programmaboekske. Naar Baronie Tv voor een liveoptreden in het programma 'Van de prins gin kwaod'. Een doorslaand succes kan ik u melden, mede door de relaxte sfeer binnen de Aogse ploeg die al vaker met dit bijltje gehakt hadden. Na wat gezellig gekeuveld te hebben en Mariëlle Bastiaansen te hebben onderscheiden (kus kus kus) mochten we zelfs 'de Sanseveria' doen en na de uitzending stond 't Aogje dan ook weer op de kaart.

En dan was het grote moment al weer daar: d'n eerste druppel. Het was toen we aankwamen niet overdreven druk op de Haagse Markt maar druppelsgewijs kwamen de feestgangers toch uit alle hoeken en gaten gekropen. De brakken mochten op zoek naar 4 sleutels waarvan er slechts ééntje past op het deurtje van Nil. Een mooi spektakel om te zien vanaf het bordes, al die rennende ministers en die jong er in volle galop achteraan natuurlijk. Ook deze keer werden alle sleutels opgedoken en het was uiteindelijk de kleine Thijs wiens sleutel paste. Met veel gevoel voor theater mocht ik d'n druppel omhoog takelen. Na alle bijpassende kado's te hebben overhandigd ging heel de bups te voet naar de Koe voor het familiebal.

Het vervolg van de zaterdag komt morgen.

Foto's: Bas Maalcke voor CC 't Aogje

Carnaval: vrijdag...

2010-02-19T16:22:00.002+01:00

Maandenlang kijk je er naar uit: Carnaval! En voor je het weet is het allemaal voorbij en zit je thuis met mooie herinneringen, foto's en filmkes. Jongens wat heb ik genoten! Het feest is wat mij betreft van voor tot achter helemaal geslaagd zonder ook maar één minpuntje. Vrijdags officieel gestart met het scholenbezoek. Liefst vijf basisscholen werden met een bezoek vereerd. En overal werd ongeveer hetzelfde programma afgewerkt: met muziek naar binnen, wat plichtplegingen en vervolgens feesten met de kids. Overal waar we binnen vielen werd de zaak binnen een mum van tijd door de Bielopers op zijn kop gezet, uiteraard in nauwe samenwerking met Polleke Piekhaar en Peer Bromtol. Leuk was het bezoek aan de Sinte Maerte waar ik nog een appeltje te schillen had met een manneke. Die had het lef gehad om een week eerder tijdens het vragenrondje aan de prins te vragen: "Als u uw billen afveegt, vouwt u dan het papiertje of maakt u er een propje van?" Deze blaag werd prompt onderscheiden met een wc-rol!

Na de scholen ben ik met de Joffers Suzanne en Ilona een paar fruitmandjes gaan brengen bij mensen die door ziekte aan huis gekluisterd waren. Dat is dan de keerzijde van de medaille maar ook hier waren we van harte welkom en hebben we gezellig even bijgepraat en de mensen een hart onder de riem gestoken. Vrijdagavond werd Koos Hoosemans geridderd voor zijn jarenlange bewezen diensten aan de CC waar hij nog altijd klust bij de technische commissie. Daarna naar de hofleverancier, modezaak Nouwens, maar niet nadat het manvolk dringend verzocht was om toch vooral van de lingerierekken af te blijven. Een officieel schild werd onthuld, enkele trouwe medewerkers van de winkel onderscheiden en vervolgens werden wij gastvrij onthaald door de eigenaars op een drankje.

Na bij La Barrique op het aanstaande carnaval te hebben geproost en het scoutingbal te hebben bezocht ging het naar steunpunt Princenhof. Peter van Gastel vertelde mij dat er een aantal dames bij binnenkomst een erehaag zou vormen en dat zij volgens de traditie gekust dienden te worden door de prins. Er stond inderdaad een rij dames te wachten. Wist ik veel! Ik heb ze alle 30 dus maar gezoend, tot groot vermaak van Peter die inmiddels zowat onder het biljart lag van het lachen. Grapjas! Gezellig was het wel daar in Princenhof. Na een bliksembezoek aan v.v. Groen-Wit zijn we afgezakt naar het Bouwersbal waar alle optochtdeelnemers en financiële bouwers aanwezig waren. Ook hier weer de nodige onderscheidingen en jubilerende clubs. Tevens hebben we hier de Aogse Pi-neuten officieel geïnstalleerd. Nog een pilsje en toen rap naar huis want de andere ochtend ging de wekker weer om kwart voor 8!

Foto's Bas Maalcke voor CC 't Aogje

De dorpelingen werden wakker geblèèrd door de prins in hoogst eigen persoon...

2010-02-07T22:59:00.002+01:00

Ja ja ik voel het al het is weer carnaval..., zo luidt de tekst van een liedje van Vader A. Dit gevoel klopt. Ook uw prins en zijn gevolg hebben er last van. Na eerst afgelopen maandag een aantal optochtdeelnemers te hebben bezocht en donderdagavond met de baron en de twee andere prinsen een avond te hebben 'gesport', stond de vrijdagavond in het teken van het bierproeven. CC 't Aogje mocht als eerste haar opwachting maken in de Mezz in het Kielegat, alwaar wij ontvangen werden namens AB Inbev door de heer Ton (tsjieng-boem) Kleemans. Nadat ook de andere gevolgen hun opwachting hadden gemaakt kon het feest beginnen. Hoofddoel was uiteraard het keuren van het bier want ze gaan bij de brouwerij natuurlijk niet over één nacht ijs. Met carnaval moet er een degelijke pint staan. En wie zou dat bier nou beter kunnen keuren dan de boegbeelden van het leutfeest. Wij mochten plaats nemen op een enorme houten kist en kregen ombeurten een grote pul aangereikt. Na het startsein mochten we middels een flinke teug het keuringsproces beginnen en als kenner moet ik u zeggen: de carnavalsvierder krijgt ook dit jaar weer een smakelijk biertje voorgeschoteld. Uiteraard hadden wij ook een aardigheidje meegebracht waarin het motto van de brouwerij 'We proosten d'rop' én ons Aogse motto 'Ge kekt oew oge uit' gecombineerd waren. Van flesjes 'Juup' kun je namelijk hele leuke verrekijkers maken, hetgeen door de techneuten van de afd. protocol ook was gedaan. Het enige probleem is hoe je uit twee flesjes tegelijk drinkt zonder te knoeien. (Gewoon één flesje dichtkitten heren!) De eersten zullen de laatste zijn en wij mochten dan ook als laatste een feestje bouwen. Gelooft u mij: de Mezz op zijn kop!

Dan zaterdag weer vroeg op om mee te rijden met de financiële actie. Van 9 tot half 11 aogse troela's verpakken en vervolgens de wijk in met drie auto's. Middels de enorme geluidsinstallatie op het dak van de auto werden de dorpelingen wakker geblèèrd door de prins in hoogst eigen persoon. En zoals verwacht liet men de stichting niet in de kou staan. Tja, zo'n goed doel als carnaval wordt bij ons in 't Aogje met plezier gesteund.

Nadien nog even snel langs het gehandicaptenbal in de Koe waar het weer als vanouds keigezellig was. Vervolgens als een haas naar de opening van de Prinsenbar in het Kielegat om met collega Dionysos een vorkje te prikken. Gauw weer naar huis, onderweg een verdwaalde minister thuis bij zijn vrouwtje afgezet, en nog even rap onder de douche voor het grote feest van de zaterdagavond: De Vocaole Generaole.

Je wil als prins natuurlijk weten of iedereen voldoende bij stem is om de carnaval in te gaan. En hoe zit het met de liedteksten, kent een ieder zijn klassiekers? Ik mag u geruststellen, 't Aogje is er klaar voor! En hoewel bij sommige solisten 'de kalk van de muur kwam' werd het een meezingfeest uit duizenden. Een aantal oud-prinsen kwamen in gedeeltelijk 'ornaat' om de kakelverse collega toe te zingen. Daarbij kreeg ik de 'oud-prinselijke' zakdoek voor in mijn borstzakje alvast uitgereikt. Bij een oud-prins is hij groen-wit gekleurd maar bij mij nog zwart-wit want ik zal uiteraard eerst moeten bewijzen wat ik waard ben. (Overigens is wel de strafmaatregel van toepassing wanneer ik het doekje niet bij heb: een rondje voor de heren!) Samen met presentator Maarten van de Rijt werd vervolgens ook nog even het Princenhaags volkslied onder de loep genomen en na een kleine correctie goedgekeurd. Weet u, ik denk dat 't Aogje een geweldige carnaval te wachten staat. Dat kan niet anders want ik voel het al!

Foto's: Bas Maalcke voor CC 't Aogje

Een strippende prins?

2010-01-31T20:37:00.003+01:00

Vrijdagmiddag mocht ik, samen met een aantal andere Princenhagenaars, komen voorlezen op de Eerste Rith. In de klas van juffrouw Suzanne. Leuk om te zien hoe kinderen ademloos in zo'n verhaal opgaan. Nadien mochten de kids nog wat vragen op me afvuren en dat deden ze met een directheid die kinderen eigen is: "Voor welke voetbalclub bent u?" Oppassen, glad ijs! Na voorzichtig peilen bleek driekwart van de klas voor NAC te zijn dus kon ik het balleke veilig inkoppen.

Verder stond het afgelopen weekend bijna geheel in het teken van de Aogse Avonden. Drie vrijwel uitverkochte voorstellingen en bij elkaar opgeteld ongeveer 1000 bezoekers. En het was de moeite waard kan ik u vertellen. Als rode draad was gekozen voor een bruiloft. De bruiloft van Roos Vizee en Nico Tienen. Compleet met een aanzoek, een bezoek aan de bruidsmodezaak, een vrijgezellenfeestje en natuurlijk een hilarische kerkdienst. Voeg hier nog twee leuke buuts aan toe en je 'avondje uit' is compleet. Heb echt genoten en wil vanaf deze plaats iedereen die er aan heeft meegewerkt complimenteren. En reken maar dat er wat vrije uurtjes in zijn gestoken hoor. Ondergetekende had ook een bescheiden rol in het geheel en wel als stripper. Wat zegt u? Ja u leest het goed, als stripper. Samen met Charles, Willem en Mario moest ik me op het podium voor de dames ontkleden. (De heren waren voor het gemak even weggemoffeld in de Vlaamse Schuur.) Het moest wel op een sensuele manier gebeuren werd ons verteld. Thuis nog even opgezocht: SENSUEEL, op YouTube nog wat filmpjes bekeken om te ontdekken hoe 'verleidelijke blikken' ook al weer moesten, en na slechts twee repetities was het jongstleden vrijdag zover: wij uit de kleren! Laat nu toch net voordat de broek zou gaan afdalen de verlichting het begeven! De teleurstelling in de zaal was enorm maar wij waren best opgelucht natuurlijk. Het geharrewar om je eigen sokken op het aardedonkere podium terug te vinden zal ik u besparen, maar dat was ook nog een act op zich. Tja, een prins die stript, dat maak je alleen bij ons in 't Aogje mee.

En dan natuurlijk nog twee gezellige afterparty's met Noggus, Aogse Bluf en de Bielopers. Vrijdagavond werd Jaan Verhoeven onderscheiden voor zijn prachtige gietwerk van o.a. de Mottobeeldjes. Zaterdag werd Aogse Bluf verblijd met het 'Mottoplaatje' omdat ze het winnende carnavalslied hebben gemaakt. En als klap op de vuurpijl mocht mijn eigen moedertje de eerste 'persoonlijke onderscheiding' ontvangen. Want zonder moeder geen prins natuurlijk. Zondagmiddag werd een loterij gehouden voor de bezoekers en daar werden behoorlijk wat prijzen uitgereikt. En laat nu potverdikke Cees Clerx een joekel van een sanseveria winnen. Al met al was het weer een weekend uit duizenden en het laat zich aanzien dat het volgend weekeinde, met o.a. bierproeven en de Vocaole Generaole op het programma, ook weer leuk wordt. Uiteraard zal ik ook daar verslag van doen.

Foto's: Juffrouw Suzanne en Bas Maalcke voor CC 't Aogje.

Morgen regen, overmorgen regen en donderdag...

2010-01-24T16:45:00.008+01:00

Opdat het met carnaval mooi weer mag worden, hebben wij gisteren worsten geofferd aan de Heilige Klara. Haar beeltenis staat in de tuin van de Minderbroeders- Kapucijnen in Meerseldreef. Oftewel bij de paters. Een carnavalesk maar toch ook serieus gebeuren. Klara is de beschermheilige van o.a. televisiemakers, ramenwassers, ruitenzetters en een gebed zou ook nog weleens willen helpen bij oogziekten. Klara... klaar... helder, zo moet u het ongeveer zien. En omdat carnaval een katholiek feest is mag een heilige best een handje toesteken om voor helder en klaar weer te zorgen. In mijn aanroep heb ik haar overigens niet alleen om mooi weer gevraagd, maar ook om vijf extra ATV-dagen voor Piet Paulusma. De voorspellingen van de man zijn doorgaans van het type: "morgen regen, overmorgen regen en donderdag... dat hoort u na Hart van Nederland!" En wat denkt u van de temperaturen? Die laat hij meestal schommelen tussen de 5 en 20 graden! Ja zo kan ik het ook. Laat Piet met carnaval maar lekker een weekje vakantie nemen. CC 't Aogje had in elk geval elf rookworsten en een kruik Aogs kruidenbitter meegebracht in de hoop op een zonnige carnaval. En natuurlijk hopen we dat we 'ons oge uit zullen kijken.' De pater die ons begeleidde heeft beloofd er de komende drie weken in zijn gebeden nog eens op terug te zullen komen. Na de offerande hebben we bij de paters nog een pintje gepakt op de goede afloop, tot schrik van een aantal fietsers die er de lunch zaten te gebruiken: "Kom Piet, wij fietsen vandaag eens naar de paters en dan eten we daar tussen de middag een uitsmijterke. Het is er altijd zo heerlijk rustig."

Daarna ging de busreis naar het Ginneken, hier stond een wedstrijdje boogschieten op het programma. De strijd ging tussen het Kielegat, het Ginneken, Giegeldonk en 't Aogje uiteraard. Na eerst met de Bielopers en ministers de zaak op z'n kop te hebben gezet, werden wij op de 'schietbaan' geroepen. Valt nog best tegen moet ik zeggen. Vroeger wist ik als klein jongetje altijd feilloos het voorhoofd van mijn opa te raken met zo'n pijltje voorzien van een zuignap. Maar dit waren echte bogen met echte pijlen. De eerste pijl viel min of meer gewoon op de grond. De tweede was te hoog, de derde weer te laag, enz. enz. Uw prins bakte er niet veel van. Gelukkig kreeg ik assistentie van Willem, Tom en Rick die er met moeite nog een derde plaats uit wisten te persen.

Na thuiskomst bij de Koe mochten wij het prachtige decor voor de Aogse Avonden aanschouwen. De mannen van de technische commissie hebben wederom alles uit de kast gehaald en het is werkelijk een plaatje. Avonden aaneen schilderen, zagen, lijmen en spijkeren hebben tot een fantastisch resultaat geleid. Complimenten heren! Enfin u zult het in het komende weekeinde met eigen ogen kunnen zien, want ook hier is ons motto van toepassing: 'Ge kekt oew oge uit!'

Foto's: Bas Maalcke voor CC 't Aogje

Mijn verre worp ten spijt ving ik slechts bot.

2010-01-18T20:53:00.004+01:00

Afgelopen week kreeg ik een verontrustend telefoontje: "Leuke weblog, ga vooral zo door, maar reageren is niet mogelijk!" Wat kregen wij nu? Na een nauwgezet onderzoek bleek het te kloppen. Wie een reactie wilde plaatsen moest een compleet profiel aanmaken en dat is een beetje overdreven natuurlijk. Het is inmiddels verholpen, kwestie van iets uitvinken, u kunt nu gewoon reageren. Ekskuzee le moo!

Dan blijkt verder dat prins Sanseverius zelfs op Bali bekend is. Zie de vakantiefoto van Will en Ineke Hense. Jammer dat ze daar geen carnaval vieren, ik zou er graag eens een feestje bouwen.

Het voorbije weekend bestond uit drie activiteiten. Om te beginnen was daar de inschrijving voor de grote Aogse optocht, in café Heuvelzicht. Het zal weer een optocht van formaat worden want het was behoorlijk druk. Altijd gezellig om onder het genot van een pilsje een praatje te maken met bekenden en onbekenden.

Zaterdagavond waagden wij ons op Kielegats grondgebied om de eerste editie van ´De nacht van ut Kielegat´ een beetje op te leuken. De verwachtingen van de organisatoren waren hooggespannen want zet zo iets maar eens op poten. We werden hartelijk ontvangen door prins Dionysos en ik mocht een toast uitbrengen op het welslagen van de fuif. Het bier was voor deze gelegenheid verpakt in een literpul. Na een half uur was er nog geen kwart uit en ben ik maar overgeschakeld op het gangbare glaswerk. Je wil je zo vlak voor de carnaval niet vertillen natuurlijk. Het feest was werkelijk geweldig. In verschillende zalen was van alles te doen en we hebben ons dan ook geen seconde verveeld. Voor de wat oudere Aogenezen: het had iets weg van het dorpsbal in ´het Motel´. Goed initiatief mensen, volgend jaar zeker weer doen!

Zondagmiddag togen wij naar Giegeldonk voor het vangen en keuren van het eerste harinkje. Er stond een enorme kraan klaar en het gerucht ging dat de hoogheden 30 meter boven het aardoppervlak getild zouden gaan worden. Pure bangmakerij! Wij mochten comfortabel plaats nemen bij een lieve juffrouw op het balkon. Wie wel in het bakje de lucht in werd gezwierd, was ´Neptunus´, die een wak zou slaan in het bevroren Giegelmeer. Toen dat gedaan was mochten wij één voor één een hengeltje uitgooien. Baron Arthur gooide een acceptabele afstand, ondergetekende gooide bijna naar Terheijden, prins Adrianos wierp ook behoorlijk ver en prins Dionysos tenslotte gooide een meter of twintig. Recht omhoog! Onze collega had een geldig excuus: "Hoor eens, ik ben een heel jaar bezig met carnaval vieren en heb geen tijd om te vissen." Mijn verre worp ten spijt ving ik trouwens slechts (een) bot. Door een goocheltruc van Neptunus kregen wij terug binnen toch haring om te keuren. En die was heerlijk zo kan ik u verzekeren. Joffer Suzanne vond de vislucht allemaal wat minder maar is gelukkig toch bij me gebleven samen met haar collega Ilona. Altijd handig om twee van die kanjers in de buurt te hebben.

Nou ik ga maar weer eens wat aan mijn verkoudheid doen zodat we zaterdag a.s. met volle overtuiging naar de heilige Klara kunnen.

Foto´s: Fam.Hense, Corné Wijnings voor CC ´t Aogje.

Borrelen met de buren...

2010-01-11T22:19:00.003+01:00

Afgelopen weekend was één groot feest. Dat ga je nu krijgen, de kerstboom de deur uit gewerkt en dan komt de carnaval met rasse schreden dichterbij. Allereerst stond afgelopen zaterdag de inschrijving van de Kielegatse optocht en de daarbij horende stunt van 't Sjefke op het programma. Voor de 21ste keer had Willem Otting een stunt in petto voor de vier Bredase leutvorsten. Wij werden om 13.00 uur verwacht bij de bowling alwaar twee grote verhuiswagens klaar stonden. De prinsjes en de baron werden met hun hofdames keurig de twee trucks in gedirigeerd met bestemming café Parkzicht in Breda. Je zit je tijdens die rit toch af te vragen hoe hoog de hoogwerker deze keer zal zijn of dat je misschien plaats zal moeten nemen op een Indische olifant. Mijn voorgangers is wat dat betreft weinig bespaard gebleven. Het viel gelukkig mee. Het was eigenlijk de bedoeling dat we zouden gaan papier-masjeeën of kleien of zoiets maar door het barre winterweer ging dat feest niet door. Wel werd een prachtige nieuwe trekker voor de prinsenwagen van 't Kielegat onthuld. Daarna even lekker bijgebept met een aantal Princenhagenaars die in de grote optocht meedoen.

Vervolgens ging het hele spul met de bus van prins Dionysos richting Boemeldonck om deel te nemen aan het prinsengeburenbal. Dit 'borrelen met de buren' is de ultieme gelegenheid om andere prinsen uit de regio wat beter te leren kennen. 11 Prinsen en 1 baron waren te gast bij prins Radolphus XLIV. Elke vorst mocht een praatje houden van 3 minuten en 33 seconden. We hadden van te voren een thema meegekregen om te voorkomen dat iedereen dezelfde speech af zou steken. En wie mocht in het eerste beste café beginnen? Ja hoor, uw eigen Sanseverius. Mijn thema was ´politie´ en aangezien onze Aogse veldwachter Peer Bromtol in Boemeldonck woont was de link gauw gelegd. Het motto op de Beek is dit jaar `Da gaon we dubbel vieren´, dus hadden wij twee cadeaus meegebracht. Het eerste presentje bestond uit een peer en een bromtol en het tweede cadeau uit een peer en een bromtol. Lachen! Nadat er vier vorsten hadden gesproken ging het steeds per heuse Boemeltrein naar de volgende halte. Overbodig te zeggen dat de inwendige mens nergens iets te kort kwam. ´s Avonds kwamen alle gevolgen samen met andere genodigden bijeen in sportcomplex de Drie Linden waar het feest tot in de kleine uurtjes werd voortgezet en de CC´ers twee maal een spetterend optreden ten beste hebben gegeven.

De zondag bestond uit het opnemen van een videoclip met mijn eigen clubke Aogse Bluf voor de baranavalsliedverkiezing. Daarna heb ik nog wat wagenbouwers bezocht op de ´Oope daoge´. Uiteraard staan er nog meer bezoeken aan Aogse optochtdeelnemers gepland, deze komen eind januari aan de beurt. En zo heeft uw prins zich nuttig gemaakt in het afgelopen weekeinde. Het gaat al bijna op werken lijken! Gelukkig is het leuk werk. Zit nu al weer te popelen om volgend weekend aan de slag te mogen...

Foto's: Bas Maalcke en Ramon Mangold/het fotoburo

Nieuwjaarsrecepties...

2010-01-03T19:46:00.003+01:00

En voor je het weet is het al weer 3 januari. Hebt u een goede jaarwisseling gehad? En hebt u ook goede voornemens? Ik hoop dat één van uw voornemens lekker carnaval vieren is. Talloze vrijwilligers van CC 't Aogje zijn achter de schermen bezig om de zaak organisatorisch helemaal rond te krijgen. En er zit schot in kan ik u vertellen! Let op mijn woorden, niets staat een geweldige carnaval bij ons in 't Aogje in de weg.

Vandaag hebben we onze opwachting gemaakt in Theater Avenue in het Kielegat, voor de nieuwjaarsreceptie van de BCV en BFC. Hartstikke gezellig om al die carnavalsvierders weer eens te zien en de hand te mogen schudden. Avenue heeft één nadeel; heeft u daar wel eens op het podium gestaan? Ik schat dat het podium een metertje of zes hoog is. Je moet dan choreografisch gezien wel verdomd goed uitkijken dat je niet naar beneden kukelt. Als er dan ook nog andere leutvorsten met hun hofdames bij komen staan om de leutkalender in ontvangst te nemen, hoop je maar dat niemand een niesbui krijgt.

Ons volgende adres was de Koe. Een thuiswedstrijdje dus. SGAP, Koninklijke Harmonie St.Cecilia en de Dorpsraad hielden hun nieuwjaarsreceptie. Dat gaat steeds gepaard met een concert en een terugblik in dichtvorm door Tante Sjaan en haar neef Christiaan. We hadden een onderscheiding voor dirigent Geert Schrijvers en die was daar heel blij mee. Geert had trouwens zo in mijn rol kunnen kruipen want we hadden precies hetzelfde pak aan.

Onderweg naar ons laatste adres, het kartcentrum aan de Mijkenbroek, hebben we in de Sanseveri-bus een code afgesproken voor 'de prins en joffers hebben dorst'. Als je namelijk op het podium staat en je wilt wat drinken dan zul je dat toch kenbaar moeten kunnen maken. Dat werkt ongeveer als volgt: in de zaal staat altijd iemand van protocol die de zaak in de gaten houdt. Een vuist dwars op het voorhoofd geplaatst betekent: 'WATER!' De gebarentaal voor een pilsje en vooral een 'waterzak' zal ik u onthouden.

Het was een drukte van jewelste daar in dat kartcentrum. Wij werden gastvrij ontvangen door prins Adrianos van Giegeldonk. Er stond een zanger op het programma en het werd een leuk feestje. Een goed gebruik in de Haagse Beemden tijdens de nieuwjaarsreceptie is het 'bammeke zult' dat ons door de oud-prinsen werd aangeboden. Na de enorme boterham duurde het niet lang of de vuist werd dwars tegen het voorhoofd geplaatst. Volgende week o.a. het Prinsgeburenbal.

Foto: Armin Floren (taogje.punt.nl)

Neem nu het feest van CV Simpel...

2009-12-31T11:27:00.019+01:00

"Heb je het nou niet heel erg druk?", vragen mensen bijna dagelijks. Eerlijk gezegd wel ja, maar dat weet je natuurlijk wanneer je eraan begint. Overigens geldt dat voor iedereen binnen de 'uittredende' ploeg. Er zijn vóór carnaval nogal wat feestjes die gevierd willen worden. Tel daarbij alle vergaderingen en 'jongens daar kúnnen we écht niet onderuit' zaken op en u weet zo ongeveer hoe onze agenda's er uit zien. En omdat er toch ook brood op de plank zal moeten komen, doen we er ons 'gewone werk' ook nog bij. Maar je hoort mij niet klagen want het is tot nu toe bijzonder prettig allemaal.

Neem nu het feest van CV Simpel. Die club bestaat 20 jaar en zoiets moet je natuurlijk vieren. Op 21 november ging iedereen die maar iets met carnaval en wagens bouwen heeft, naar de Koe. Het is niet misselijk wat Simpel tot nu toe gepresteerd heeft: diverse malen de eerste plaats in optochten, de cultuurprijs van Breda, een eigen bouwlocatie. Bovendien houdt Simpel de jeugd van de straat want zoals een trotse vader mij vertelde: "Zolang ze daar met paverpol zitten te knutselen kunnen ze niet in de kroeg hangen."

De ploeg van CC 't Aogje had als cadeau een enorm vat met afgewerkt frietvet meegenomen. Dat wordt gebruikt om de eerdergenoemde paverpol los te krijgen van de mal. Of zoiets... Daarnaast moest het hele cluppie natuurlijk collectief de adelstand in, hetgeen ook gebeurde. Een spetterend optreden van WC Experience rondde het geweldige feest af.

Een week later mocht uw prins voorzitter spelen van de Dorpskwis. Een vraag en antwoordspel waar de nodige prijzen mee verdiend kunnen worden. Zolang dat allemaal goed gaat is er niks aan de hand: beetje interessant kijken, vragen corrigeren enzovoorts. Maar wanneer er poep aan de knikker is vanwege een onduidelijk regeltje wordt het anders. Je moet dan verdomd goed op de hoogte zijn van het reglement om de zaak uit te kunnen leggen aan de deelnemers. Gelukkig wisten de andere juryleden wel hoe het zat maar ik heb me voorgenomen om mij deze zomer eens flink te verdiepen in de materie. Stel je eens voor dat ik volgend jaar weer voorzitter zou zijn! De Dorpskwis werd trouwens gewonnen door Bende benukt.

En zo gaan we dan over een paar uur met z'n allen 2010 in. Ik hoop dat het jaar u, behalve een goede gezondheid, brengt wat u er van verwacht. Ikzelf hoop een goeie carnaval te mogen vieren samen met u en daarna zien we wel weer verder. Namens alle CC 'ers een gelukkig nieuwjaar!

Foto's: CC 't Aogje

Het wachten was nu op de baron...

2009-12-28T12:05:00.012+01:00

De eerste officiële plichtpleging buiten de deur was de bekendmaking van de baron van het Ginneken. Voor mij was het ook de eerste keer dat ik plaats mocht nemen in de Sanseveri-bus. Je lacht je krom: een eigen zitplaats voor prins en joffers, keurig afgewerkt met groenwitte bekleding. Daar zit je dan 'prinsheerlijk' te kijken naar het gepeupel in hun autootjes... Ik weet nu hoe de koningin in de gouden koets zich ongeveer moet voelen. Maar goed wij dwalen af. Wij werden op de Ginnekenmarkt ontvangen door Pim van Ginneken die er weer een mooi verhaal van maakte. En toen even later prins Dionysos van het Kielegat en prins Adrianos uit Giegeldonk ook het podium betraden, zat de stemming er meteen in. Gelijk viel mij de gemoedelijke sfeer op tussen al die hoogheden en hun gevolgen.

Het wachten was nu op de baron. Deze werd even later ten tonele gevoerd in een soort dichte rolcontainer. De hoogte van dat ding verraadde al dat het geen klein manneke moest zijn! Enige minuten later stond hij daar: baron Arthur. Een boom van een vent, vriendelijk en duidelijk helemaal klaar voor zijn derde ambtstermijn. Het eerste wat de baron deed was even stilstaan bij het overlijden van drie oudbaronnen. Pieter Oomen, Anton Feskens en Jan van den Bilt kregen postuum een daverend applaus voor hun bewezen diensten voor het Ginneken.

Eenmaal binnen in de achterzaal van Boerke Verschuren mocht ´t Aogje het spits afbijten. Mijn openingszin was meteen raak: "Mijnheer baron Arthur le Grande Savoureur des Poissons Orange et des Bièrres Aqueux le Dernièrre du Moment..." Een maandenlange studie op deze onmogelijke naam wierp nu zijn vruchten af. Na een klinkend applaus flapte ik er van de zenuwen ook nog: "1-0!" uit. En toen mijnheer baron er wat later zelf niet aan uit kwam, liet hij me het kunstje nog een keer doen: "2-0!" Het gejuich van de Aogse ploeg was niet van de lucht en een betere vuurdoop in ´ut buitelaand´ had ik me niet kunnen wensen.

Nou jongens, daar is ie dan...

2009-12-28T12:03:00.003+01:00

Na de interne bekendmaking en de receptie, was het tijd voor een snelle maaltijd die voortreffelijk werd verzorgd door leerlingen van De Rooi Pannen. Veel tijd hadden we niet en bovendien kreeg ik door alle commotie geen hap door m'n keel. Nog even een snel interview door Cees Hoosemans en dan werd ik, vermomd met lange jas en hoed, in een auto richting Princenhage gesmokkeld. Er was bij de familie Mouwen nog tijd voor een bakske koffie en dan ging het naar het Zottenhofke bij Nil het varken, alwaar een prachtige draagstoel klaarstond. Ik mocht plaatsnemen en de gordijntjes gingen dicht. Na een minuut of 10 kwam de lampionnenoptocht die vanaf de markt was vertrokken bij ons aan. Je hoort de Bielopers, je hoort vele stemmen en het is allemaal best spannend want je ziet dus geen moer. Er spoken 1000 gedachten tegelijk door je hoofd op die momenten. Al snel kregen de ministers de nobele opdracht om de draagstoel naar de markt te brengen. Gemopperd dat die gasten hebben! Het woog allemaal veel te zwaar en eentje vroeg zelfs of de Joffers toevallig ook in de draagbaar verstopt zaten. Niks hoor, de dames zaten heerlijk warm in het raadhuis op de markt.

Na een wandeling van 5 minuten kwamen ook wij op dezelfde markt aan en werd ik op het podium gedumpt. Eerst werden Polleke, Peer en de Joffers aan het grote publiek voorgesteld. Vervolgens mochten een paar kinderen onder leiding van Joost de Jongh vragen stellen om er zeker van te zijn dat er toch echt een prins en geen Sinterklaas in het gevaarte verstopt zat. De spanning werd nog even opgevoerd door een stukje cape en een witte handschoen naar buiten te steken en dan was het zover: nou jongens, hier is tie dan, de nieuwe Prins van 't Aogje! Er klonk een welgemeend applaus en toen ze me eenmaal herkenden begonnen enkele Aogse Bluffers spontaan 'de Sanseveria' te zingen. De mooiste grap kwam nog toen ik mijn naam bekend ging maken. Ik vertelde het publiek dat mijn naam bestond uit 11 letters en begon en eindigde met de S, waarop een toeschouwer meteen riep: "Sinterklaas?!" Na het officiële gedeelte op de Haagse markt vertrok de stoet naar de Koe waar andermaal een geweldige receptie werd gehouden. Dat werd erg gezellig en het liep ook behoorlijk uit. Toen aan het einde van de avond de dappere bluf-inval-zanger Frank Jansen ook nog het Aogse Mottomot won, was mijn dag helemaal goed. Heel de bups kwam vervolgens nog even gezellig bij de nieuwbakken hoogheid koffie drinken en toen we rond 3 uur 's nachts iedereen hadden buiten geveegd wilde ik nog maar één ding: slapen! Door alle avonturen lukte dat echter niet meer....

Het uur van de waarheid.

2009-12-14T21:44:00.031+01:00

Naarmate de bekendmaking dichterbij kwam werd het spannender. Het eerste wat gedaan diende te worden was de kennismaking met Peer Bromtol, Polleke Piekhaar en de Joffers Suzanne en Ilona. Dat gebeurde op 11 november in café "De wandelgangen" in Zundert. Voor de gelegenheid had ik me getooid met een joekel van een sombrero, een zonnebril en een mondkapje, hiermee verwijzend naar de Mexicaanse griep. Nico Stokman gaf de aanwezigen allemaal de kans om te raden wie ze voor zich hadden maar niemand wist wie ik was. Toen ik mijn hoed af deed riep een van de Joffers meteen: "Jaaa!" Polleke echter stond aanvankelijk een beetje te kijken of Moeder Theresa voor hem stond. Al met al werd het een gezellige avond en gingen we met een goed gevoel op huis aan.

En toen was het 14 november. 's Middags vond de interne bekendmaking voor alle CC'ers plaats. Plaats van handeling: de kapel van de oude PABO aan het Jan Ingenhouszplein. Niet alleen voor mij was het spannend, ook voor Ilona die als nieuwe Joffer bekend gemaakt zou worden. Wij moesten ons gedurende drie uren koest houden in de kapel en hoewel ik er tegenop zag vloog de tijd. Nog even gauw ons moeder gebeld dat ze toch maar even naar de Markt moest komen die avond omdat iemand van Aogse Bluf wel eens Prins zou kunnen worden. Rond kwart voor 5 nam ik plaats achter een luxaflex die mij moest verbergen voor al die nieuwsgierigen. Een aantal mensen kreeg de gelegenheid om vragen te stellen en al naar gelang het antwoord goed of fout was zou de vitrage stijgen of zakken. Wat zeker steeg was de spanning.

Allereerst werd Iloon in het diepe gegooid en ze werd ontvangen met een geweldige ovatie. Nu mochten de vragen worden afgevuurd en om de twijfel te vergroten liet men de luxaflex ook een paar keer zakken bij een goed antwoord! Veel te snel naar m'n zin ging het ding echt omhoog en daar stond ik dan in de spotlights. Later heb ik vernomen dat er een langdurig applaus losbarstte, van de zenuwen heb ik daar echter maar de helft van meegekregen. De receptie had iets weg van die op mijn trouwdag, al die handen schudden , schrale wangen van al die zoenen, maar wat waren de CC'ers hartelijk! Mijn zenuwen waren helemaal voor niets geweest. Het volgende berichtje gaat over de externe bekendmaking, want dat is een verhaal op zich.

Kleren maken de man...

2009-12-12T18:17:00.007+01:00

Zoals beloofd een stukje over de prinselijke kledij. Wat heeft hij allemaal aan? Bij ons in 't Aogje draagt de Prins een rokkostuum. Zo'n ding is onderverdeeld in rokwit en rokzwart. Rokwit bestaat uit een piqué overhemd met opstaand boordje, een nepgiletje (2 witte flappen die bij elkaar worden gehouden door elastiek), een wit strikje en een paar witte 'galgen' die door de hollanders bretels worden genoemd. Rokzwart bestaat uit een zwarte pantalon met een bies aan de zijkanten en een jacquetjas ook wel billentikker genoemd. En hoe komt de hoogheid aan die spullen? Nou uhh gewoon besteld via internet dus. Heb zelfs drie rokwitjes en nummer vier en vijf zijn onderweg want chocola en rode wijn hebben een geweldige aantrekkingskracht op dat smetteloze wit. Bovendien transpireer je behoorlijk en dan is een fris witje wel zo prettig. Verder zal de aanstaande Prins een paar elegante en toch stevige stappers moeten aanrukken die, heel belangrijk, geen gaatjes of rare borduursels mogen bevatten. Ook ben ik richting Fopsjop gestuurd voor de onmisbare witte handschoenen en heeft Hanneke in de gauwigheid een dikke witte das gebreid.

Maar het allerbelangrijkste moet nog komen: de steek en de cape. Peter van Gastel belde mij voor de maat van mijn hoofd, toen ik hem die gaf zei hij: "Nee, ik bedoel niet je middel!" Ja sorry hoor, ik heb nu eenmaal een behoorlijke stui. Enfin de steek wordt vervolgens handgemaakt en het blijft tot het laatst spannend of hij wel zal passen. Dan moeten er nog veren op, twee lange voor buiten en twee iets kortere voor binnen. De cape wordt ergens op een geheim adres in België vervaardigd en de hofcoupeuse neemt meteen het rokkostuum onder handen zodat alles perfect zit. Daarnaast heeft zij dit jaar de meiden helemaal in het nieuw gestoken en die zien er dan ook fantastisch uit. Het eindresultaat is een op en top geklede Prins en dito Joffers waar de CC nog eens mee voor de dag kan komen. Een volgende keer meer over de in- en externe bekendmaking...

Huh? Watte... ik?

2009-12-09T20:25:00.001+01:00

Hoe wordt een prins nou gekozen? Daar doen de meest wilde verhalen de ronde over. Een collega dacht zelfs dat ik me in had moeten kopen en daartoe 25000 ballen had mogen afrekenen. Larie! Hier in 't Aogje is het meer een kwestie van 'per ongeluk' in de picture komen bij de juiste mensen. Tamelijk onverwacht werd ik op omzichtige wijze benaderd: "Kijk eens naar die Prins, wij denke da gij da ok kunt!" Huh? Watte... ik? Na de eerste schrik volgt een periode van diep nadenken want het is niet niks wat er gevraagd wordt. Heel wat argumenten om het al of niet te doen spookten door mijn royale knar. Uiteindelijk wonnen nieuwsgierigheid en een gestreeld ego het van twijfel en paniek. Laat ik het maar gewoon doen misschien is het wel leuk!

Eenmaal toegezegd begint het grote spel van geheimhouden. Binnen de stichting weten een handjevol mensen het en je partner weet het maar dat is het wel zo'n beetje. Langzaam gaat het hele zaakje rollen. Twee oudprinsen, Guus en Pit, hebben me in een aantal sessies een beetje bijgepraat over zaken waar je rekening mee dient te houden. "Heb je de week na carnaval ook vrij genomen? Weet je dat een Aogse Prins nooit zelf naar de bar gaat? Ben je je schoenen al aan het inlopen?" Ik kreeg zoveel info over mee heen dat ik misschien 10% heb onthouden, maar gezellig waren deze babbels wel. In een volgende stukje alles wat u altijd al weten wilde over de kleren van de Keiz... uhhh Prins.

Sanseveri-Blog

2009-12-06T22:13:00.000+01:00

Op 14 november j.l. was het dan zover. Prins Sanseverius XVI werd gelanceerd als de nieuwe prins van 't Aogje. Een dag waar ik lang naar uit had gekeken. Vooral het geheime van de hele operatie begon me op het laatst erg zwaar te vallen. Van allerlei smoezen verzinnen, thuis je pak en de daarbij behorende losse onderdelen verstoppen, en vooral vaak en veel de aandacht op een ander schuiven. Ik heb wat afgejokkebrokt het laatste half jaar. Misschien is het leuk om u een kijkje in de carnavalskeuken te geven door een blog bij te houden met de avonturen van de prins en zijn gevolg. Ik zal proberen om wekelijks een stukje te schrijven vooropgesteld dat ik er tijd voor heb. Omdat we nu in een wat rustige periode zitten zal ik volgende week een eerste stukje schrijven over de aanloop naar het prinsschap en alles wat daarbij komt kijken. Tegen de tijd dat de voorfeesten beginnen, medio januari, zitten we mooi op schema om u verslagen daarvan voor te schotelen.

Veel leesplezier,
Sanseverius